Artikelen met de tag ‘Spanning en Angst bij Presenteren’

Ontspannen spreken met deze simpele oefening!

Gepubliceerd 04 juni 2012 door Lianne Ebbinkhuijsen

Vlak voordat je het woord neemt in een presentatie, is je adrenalinepeil van nature wat hoger. Fysiek zul je dat ergens in je lichaam kunnen waarnemen. Je hartslag gaat omhoog, je ademhaling wordt korter of je merkt iets anders in je lichaam. Dat is allemaal volkomen normaal. Bovendien zorgt de adrenaline er voor dat je alert bent.

Hoe dan om te gaan met dit ongemakkelijke moment vlak vóór aanvang? Allereerst is het van belang dat je er niet mee in gevecht gaat. Dat je het onder controle ‘moeten’ krijgen van dit lijfelijk ongemak niet tot doel maakt. Nutteloos, en het maakt het ongemak alleen maar sterker.

Handig is het wel om een ritueel met jezelf af te spreken. Maar maak ook dat niet te groot en te ingewikkeld, anders wordt ook dit een doel op zich. Wat in zijn algemeenheid bijvoorbeeld helpt, is om in de ruimte aanwezig te zijn waar je zult spreken. Als je ‘back-stage’ bent in geval van een groot publiek, trek je dan niet terug, maar wees alvast ‘aanwezig’ achter het ‘gordijn’.

Ons visuele systeem kan ons enorm helpen om ‘aanwezig te zijn’. Als je namelijk met ontspannen ogen de ruimte inkijkt, kan ook de rest van jou mee-ontspannen.

Om dit effect nog meer in te zetten als ontspanning vóór je opkomst, kun je de volgende oogoefening doen. Deze is super simpel en één van mijn favorieten. De oefening is bovendien overal uit te voeren en zeer effectief!

  1. Stel je voor dat je een meter of 5 vóór je uit een grote klok ziet. Zo eentje met een meter doorsnede
  2. ‘Warm je ogen op’ door te kijken naar 12, vervolgens naar 3, dan naar 6, naar 9 en weer naar 12. Houd je hoofd  hierbij stil
  3. Doe dit 3 keer en dan 3 keer de andere kant op

De overdreven bewegingen van je ogen, maken je losser en relaxed. Je kunt daardoor nog beter je ogen beschikbaar houden voor je publiek terwijl je spreekt. En daar zul je de echte ontspanning vinden; in de verbinding met je publiek!

Stop deze oefening in je toolbox als spreker en ik lees graag je ervaringen of reactie hieronder.

3 redenen om snel als zelfstandige professional te spreken in het openbaar

Gepubliceerd 29 november 2010 door Lianne Ebbinkhuijsen

Veel zelfstandige professionals zijn al jaren bezig voordat ze zich zichtbaar maken met presentaties. Na wat leuke klussen te hebben gedaan, worden ze gevraagd om een lezing of ‘praatje’ te houden of ze willen workshops organiseren. In netwerken mogen ze ‘iets over zichzelf en hun dienst’ vertellen. Ook worden ze geïnspireerd op het moment dat ze zelf toehoorder zijn bij andere sprekers en zien ze de kansen voor zichzelf.

Luister je graag naar de audio van dit artikel klik hier:

Het besef ontstaat dat ze beter vóór de groep dan in de groep kunnen zijn. Meestal een moment waarop ze aan ‘uitbreiden’ of ‘groeien’ denken. Ze vinden dat ze er dan aan toe zijn om hun bereik te vergroten.

Ga maar na hoe het ook alweer was om te beginnen. Ongetwijfeld stak je veel tijd in een bedrijfsnaam, een huisstijl, een website, netwerken en gesprekken voeren zodat mensen je leren kennen. Ook nog je expertise bijschaven, want je concurrenten hebben ook allerlei mooie opleidingen en certificaten op hun websites staan. En … merken dat het soms toch wel even duurt voordat het echt begint te ‘lopen’.

Presentaties houden wordt vaak niet als eerste optie overwogen om klanten aan te trekken. Het is eng en moeilijk en het kost veel voorbereiding… en o ja, er moeten toch eerst klanten komen!?  Een paradox die je naar mijn idee juist tegenhoudt om meteen een succesvolle ondernemer te worden en die jou belemmert om je idee en het moois dat jij te bieden hebt, echt in de wereld te zetten. Dagelijks, echt dagelijks hoor ik “ja dat spreken ga ik ook echt nog doen.”

Hoe zou je leven als professionele dienstverlener eruit zien als je het omdraait?
Precies, als je nu al zou beginnen met spreken voor groepen. Meteen zodra je een aanbod hebt… een coaching, strategisch advies, healing, teamtraining, dieetprogramma, een ontwerp, een social media adviesgesprek, noem maar op. Als je een idee in de vorm van een dienst of product hebt, kun je er morgen al een wervende presentatie over houden!

Er bestaat geen voorgeschreven moment of stadium. Het kan nu al voor je werken. Zelfs nog zonder dat je een website hebt, logo of mooie offertemap. En een huiskamer met een groep geïnteresseerden voldoet prima om nu te beginnen met groepsgewijze zichtbaarheid en…klanten krijgen. Een congreszaal is echt niet meteen nodig.

Los van het stadium waarin je zit als ondernemer stel ik de vraag hardop: wat kan spreken in het openbaar nu al voor je betekenen? Stel je voor dat je nu zou kunnen presenteren. Kun je dan zien, horen of voelen…:

1)    dat je snel in aanraking komt met veel potentiële klanten  en geïnteresseerden die je wilt bereiken? De vijver waarin je roert wordt sneller groter dan met 1 op 1 gesprekken. Je kunt bijvoorbeeld snel veel mensen vinden die je nieuwsbrief of blog gaan lezen, zodat je zichtbaar voor ze blijft. Met de juiste vaardigheden kun je in een groep zelfs direct klanten krijgen.

2)     dat je aanzien en vertrouwen bij mensen stijgt, puur door het staan voor een groep? Je kunt live je expertise aantonen en je ideeën delen. Ze zien je sneller als de deskundige bij wie ze aan kunnen kloppen en waarderen dat wat jij te bieden hebt ook meer. Vertrouwen is DE factor voor succesvol ondernemerschap en het aantrekken van klanten.

3)    dat je het onderzoeken van je angsten en belemmeringen niet langer uitstelt? Je zult je vrijer als ondernemer voelen, zodat je sneller doet wat je wilt doen. Vele zelfstandige professionals hebben enorme ambities en mooie ideeën,  maar worden tegengehouden door 1 ding; hun mindset. En vrijheid is voor velen juist een belangrijke reden om ondernemer te worden! Je zet jezelf in een andere energie.

Natuurlijk zijn er een heleboel bezwaren. Het is voor de meesten heel erg spannend. Ondernemen is spannend. Ik kan je hoofd zowat horen ratelen. En dan ben je echt geen uitzondering. Hoe dit en dat moet, en wat je dan moet zeggen, dat er niemand op je zit te wachten, dat je je niet goed genoeg voelt en ga zo maar door. Angsten, overtuigingen en excuses. Ik hoor ze in mijn werk elke dag.

 En dit is nou precies waar ondernemen over gaat; het aangaan van je zichtbaarheid en gaan voor je waarden en verlangens als zelfstandige professional. Dat betekent ook leren omgaan met je ‘bezwaren’ en leren je energie te richten op activiteiten die zelfvertrouwen, vrijheid en succes genereren. Zo’n activiteit bij uitstek is spreken voor je publiek.

Ik gun jou veel klanten, aanzien en vertrouwen en een onbelemmerd ondernemerschap.
Ik gun je … veel presentaties!

Je reactie op dit artikel lees ik graag hieronder.

Heb jij last van het zichtbaarheidsmonster?

Gepubliceerd 24 maart 2010 door Lianne Ebbinkhuijsen

Het wezenlijke probleem van mijn klanten is dat ze niet zo zichtbaar zijn als ze zouden willen en als ze nodig vinden, om hun ambities waar te maken. En effectieve zichtbaarheid is een must om te kunnen floreren.

Kun jij jezelf presenteren op zo’n manier dat je de juiste mensen in groten getale naar je toe trekt en daar iets mee bereikt. Als professional ontkom je er niet aan om jezelf en je verhaal voor veel mensen ‘live’ te brengen om echt succesvol te zijn. Bijvoorbeeld:
- Ondernemers die zich presenteren op netwerken of die spreken voor doelgroepen om klanten aan te trekken
- Professionals die binnen organisaties presentaties houden waarmee ze zichzelf en hun ideeën voor het voetlicht brengen en zich duidelijk profileren
- Dienstverleners met bijzondere kennis die meer bekendheid willen krijgen door het spreken voor grote groepen

De gevolgen van te beperkte zichtbaarheid zijn enorm. Carrièrestappen worden nooit of erg laat gemaakt. Het dagelijks mislopen van klanten en opdrachten. Kennis die niet te gelde wordt gemaakt. Soms maanden of jaren lang. Hang er maar eens bedragen aan en je schrikt. De persoonlijke stress en frustratie ervan nog daargelaten!

Niet goed zichtbaar zijn heeft twee kanten: niet kunnen en/of niet durven:
Als niet-kunner weet je niet hoe je je uitdrukt of wat je moet doen of juist moet laten om goed zichtbaar te zijn. Dit is gelukkig te leren. Je kunt leren welke verhalen, hulpmiddelen en structuren bijdragen aan je boodschap waarmee je je publiek bereikt.

Voor niet-durvers is soms het pure zichtbaarheidsangst. Spreekangst komt meteen op als het om presenteren gaat. Maar zichtbaarheidsangst heeft vaak ook subtielere vormen: telefoonangst, voorstelrondjesangst, angst voor autoriteiten, angst voor kritiek of afwijzing enzovoorts. Deze angsten variëren van flinke zenuwen tot ware paniek.

Overigens ontkennen de meeste niet-durvers zelf dat angst een rol speelt! Vaak uit gêne of onwetendheid. Het komt namelijk heel vaak voor dat iemand stelselmatig presentatiesituaties vermijdt of uitstelt.

Dit probleem komt op enorm grote schaal voor. Denk aan het versturen van een mail in plaats van iemand persoonlijk te woord te staan. Of in een vergadering gewoonweg niet het woord nemen en achteraf alle deelnemers toch nog even individueel aanspreken. Hang aan alle ‘vermijding’ maar eens een tijd en geldfactor en je komt tot schrikbarende bedragen en veel gemiste kansen.

Hoe komt dat nou? Het antwoord schuilt in diepere lagen in ons; belemmerende overtuigingen en een laag zelfbeeld. Dit werkt vaak op onbewust niveau en daarom kan het gebeuren dat iemand zichzelf jarenlang in de weg zit.

Hoe doorbreek je nou zo’n patroon van zelfsabotage? De eerste stappen kun je zelf al maken:

a) Allereerst vraagt het inzicht en moed om te kunnen zeggen dat je jezelf zichtbaar maken, lastig vindt. Zonder het besef van het echte probleem, kun je het niet oplossen. Dus stel jezelf de vraag; wat vermijd ik stelselmatig of stel ik uit als het gaat om mijzelf zichtbaar te maken?
b) Dan is het van belang om herhalende gedachten en ‘self-talk’ naar boven te halen die een rol spelen op het moment dat je het er moeilijk mee hebt. Wat stuurt jou diep van binnen? De meesten onder ons dragen gedachten met zich mee als ‘ik ben niet belangrijk’ of ‘niemand is geinteresseerd in wat ik te zeggen heb’ of nog iets anders.
c) Onderzoek doen naar het waarheidsgehalte van die gedachten. Gedachten alleen vormen geen probleem. Een probleem ontstaat wel als we ze zien als keiharde waarheden. Bijvoorbeeld; ‘ik stel niets voor’, ik val door de mand’, ‘ik kan het niet’ of ‘het kost mij te veel energie’. Zijn ze echt, echt waar?

Als zulke belemmeringen hun werking verliezen, kun je veel makkelijker contact maken met de innerlijke spreker in jou en het verlangen om jezelf te laten zien met je unieke kwaliteiten.
Het zou toch jammer zijn als de wereld verstoken moet blijven van jou en je ideeën?
Ik leef namelijk in de overtuiging dat iedereen iets te vertellen heeft.
Jij ook….?

Veel succes met jouw persoonlijke groei in zichtbaarheid en presenteren.
Je reactie op dit artikel is welkom.

Van een ik-verhaal naar een wij-verhaal

Gepubliceerd 29 september 2009 door Lianne Ebbinkhuijsen

Veel sprekers hoor ik zeggen; “als er maar interactie op gang komt dan loopt mijn presentatie wel. Dan voel ik me niet zo in mijn eentje staan en heb ik minder last van zenuwen.” Dat effect begrijp ik. Een grote bron van ontspanning zit inderdaad in het het contact met je publiek. Echter een presentatie is nooit een aaneengesloten discussie of een doorlopende vraag- en antwoordronde. Dit artikel gaat over hoe je snel en effectief bij aanvang dat gevoel van interactie en contact kunt krijgen zonder daadwerkelijk in gesprek te zijn met je publiek.

“Bestook me a.u.b. met vragen, anders sta ik zo’n monoloog te houden!”
Zo opende een woordvoerster van een bedrijf onlangs een seminar. Het publiek was verward en de spreekster vervolgde de weg die ze zelf had geplaveid; een monoloog! Het resultaat was er ook naar; een afwachtend publiek dat niet gemotiveerd was om te luisteren. Zo’n moeizame start herstel je niet makkelijk.

Hoe ontstaat dat nou, zo’n ‘eilandgevoel’? Dat komt omdat er iets ontbreekt aan hoe je voor de groep staat en hoe je je publiek benadert. Vooral aan het begin van een speech is het nodig om een brug te slaan tussen jou en het publiek. Hoe kun je dat doen?

1)Allereerst is het van belang om aanwezig te zijn. Nu zul je misschien denken ‘maar ik sta er toch gewoon?’. Er is echter een wezenlijk verschil tussen er staan en aanwezig zijn. Aanwezig ben je als je je aandacht ook echt beschikbaar stelt aan alle aanwezigen. Dat betekent dat je open staat voor contact en met een positieve intentie naar je toehoorders kijkt.

Dat kan alleen als je daar je rust voor neemt. Als je snel het podium op rent of druk met papieren of apparatuur bent, ben je niet aanwezig. Als je losbarst met een grap of ‘Goedemorgen, ik ga iets vertellen over…..!’, ben je niet aanwezig!
Aanwezig ben je als je de rust neemt om eerst het contact -als vanzelf- te laten ontstaan; door in een moment van stilte enkele mensen aan te kijken. Dit is echt een hele belangrijke stap om instant te kunnen aansluiten!

2)Om echt de kloof te dichten en je publiek te motiveren om met je mee te gaan kun je nog iets doen. Je kunt in je openingsfase duidelijk maken dat je gaat antwoorden op een vraag of probleem dat leeft bij je publiek. De mensen die naar jou komen luisteren willen zich bevestigd voelen. Ze willen erkend worden in hun probleem of behoefte.

Er moet een soort verlangen ontstaan om meer van je te horen.
Ze willen voor zichzelf vaststellen dat ze er goed aan doen om daarom aandacht te schenken aan jouw verhaal.
“Aan het eind van deze presentatie heeft u geleerd wat u kunt doen als uw peuter grenzen blijft overschrijden.” Of “Ik nodig u uit om samen met mij stil te staan bij de betekenis van dit onderzoek en te ontdekken waarom dit onderzoek het verschil gaat maken.”

3)Tenslotte kun je letterlijk WIJ en U/Jij-taal gebruiken in plaats van IK-taal om een brug te slaan.
Dat kan in de vorm van een (retorische) vraag waar niet direct een verbale reactie op hoeft te volgen, maar een andere; bijvoorbeeld een hand opsteken. “Wie van u heeft wel eens moeite met het vinden van een sterke opening bij presenteren?” In plaats van “Ik heet Elvin en ik ga het hebben over openingen bij speeches.”
“Wie van jullie heeft er al meer dan 50 connecties op LinkedIn?” In plaats van “Ik ben online netwerkexpert en ik ga iets vertellen over linken met mensen.”

U/jij-taal kan ook in de vorm van een vraag die de toehoorder alleen in gedachten een antwoord laat formuleren. Bijvoorbeeld “Herkent u zo’n situatie waarin iedereen een lotje krijgt en uitgerekend uw hand wordt overgeslagen?”. Of “Geloof je dat je een topinkomen kunt verdienen als je niet jouw boodschap voor groot publiek kunt overbrengen?” Op deze manier raakt de toehoorder vanzelf betrokken.

Het is van essentieel belang dat je zowel energetisch (aandacht) als inhoudelijk aansluit bij je publiek. Dan kom je van een ik-verhaal in een wij-verhaal. Voor meer gemak, effect en plezier bij spreken en presenteren.

Je reactie op dit artikel is welkom.

Synchroon in wat je denkt, voelt, doet en zegt

Gepubliceerd 23 juli 2009 door Lianne Ebbinkhuijsen

“Hoe komt het” wensten de heren te weten, “dat hij zo lang en zo goed kan spreken, zonder enige voorbereiding, zonder enige assistentie, zelfs zonder aantekeningen?” Desai antwoordde: “Wat Gandhi denkt, wat hij voelt, wat hij zegt en wat hij doet is allemaal hetzelfde. Hij heeft geen aantekeningen nodig”. Glimlachend voegde hij eraan toe: “U en ik, wij denken één ding, voelen een tweede, zeggen een derde en doen een vierde, dus hebben we aantekeningen en dossiers nodig om het allemaal bij te houden”. Uit: Gandhi, Eknath Easwaran.

 

Hoe overleef ik het voorstelrondje?

Gepubliceerd 26 mei 2009 door Lianne Ebbinkhuijsen

Zwelt bij jou de spanning ook aan als je in een voorstelronde zit? Schiet je dan ook in je hoofd om te bedenken wat je zo direct gaat vertellen? Gaat je hart steeds sneller slaan naarmate je beurt dichterbij komt? Veel mensen vinden dit de meest moeilijke vorm van presenteren en het meest afschuwelijke moment dat ze kunnen bedenken.

Op het moment dat de beurt aanbreekt is de spanning werkelijk te snijden. Deze belangrijke eerste presentatie mondt vaak uit in afrafelen, stamelen, wiebelen, binnensmonds spreken etc. “Ik heet uh en uhm ik heb drie kinderen. O ja ik werk voor…” Kortom niet echt een inspirerende eerste indruk en vaak ook frustrerend voor jezelf omdat je niet echt vertelt wie je werkelijk bent. Jaren geleden had ik daar ook grote problemen mee, maar nu niet meer.

Hoe komt het dat dit zo’n groot probleem is? Dat komt omdat de meeste mensen het gewoonweg te goed willen doen of zich minder of kleiner voelen dan een ander uit de groep aanwezigen. Die eerste indruk zal en moet daarom perfect zijn. De druk wordt vooraf onbewust opgebouwd. In feite leer je jezelf dat je niet angstig mag zijn, en vecht vervolgens tegen alle uitingen en reacties in je lichaam. De acceptatiegraad voor eigen onvolkomenheden daalt zo spectaculair dat je niet meer met jezelf kunt zijn. Alle onzekerheid wordt verbloemd door de meest verkrampte gedragingen.

Het gevolg is dat je in feite afwezig bent tijdens de voorstelronde! Je bent alleen bezig met jezelf, veelal naar binnen gekeerd ook al heb je je (glazige) ogen gericht op de andere sprekers. Van binnen ben je bezig met de spanning onder controle houden en het afdraaien van de juiste tekst in je hoofd. Je zoekt naar een overlevingsstrategie.

Veel mensen zeggen de oplossing te weten; gewoon als eerste gaan spreken, dan ben je er maar vanaf en dan kun je opgelucht ademhalen. Dat kan werken, maar helaas heb je niet altijd de regie van de bijeenkomst in handen. Bovendien vermijd je hiermee het werkelijke probleem. Vermijding versterkt juist angstgevoelens voor een volgende keer.

De oplossing is echter veel eenvoudiger. Het is namelijk een kwestie van prioriteiten stellen. Maak het je eerste prioriteit om aanwezig te zijn en te blijven in het hier en nu (punt). Dit is echt de meest cruciale stap om door die spanning heen te komen.

Ik geef je enkele tips om die aanwezigheid (Presence) kracht bij te zetten.

1.   Gun jezelf dat je niets hoeft te proberen. Je bent oké zoals je bent, je hoeft daarvoor niets speciaals te doen! Je hoeft niet je best te doen, je hoeft je hartslag niet onder controle te krijgen, je hoeft geen buikademhaling toe te passen en je hoeft niet eens je hoofd of knikkende knieën stil te krijgen. Je hoeft ook geen tekst te bedenken (!). Het is beter de situatie gelaten te ondergaan dan te blijven vechten tegen de spanning.

2.   Of je nu wel of niet aan het woord bent; stel je aandacht in de vorm van zachte ‘luisterende’ ogen beschikbaar. Luisteren dus! Blijf met ontspannen ogen gericht op degene die spreekt en als je zelf spreekt richt je je tot anderen.

3.   Is het jouw beurt om te spreken, start dan vanuit stilte. Dat is minstens één volledige ademhaling; in en met name uit. Met de uitgaande adem vloeit de meest belemmerende spanning als vanzelf weg. Vanuit stilte komen de juiste woorden vanzelf, jij weet immers als geen ander wie je bent.

4.   Een opening met ‘IK BEN…’ geeft meer aanwezigheid en is krachtiger dan ‘Ik heet…of Mijn naam is…’ of ‘Ik vertegenwoordig bedrijf X’. Met  ’Ik ben..’  kom je ook makkelijker bij de juiste woorden over jezelf.

Belangrijk blijft dat je prioriteit legt bij het aanwezig zijn en blijven tijdens een voorstelronde! Blijf beschikbaar …en dan zul je merken dat er een soort support terugkomt van de andere aanwezigen. Zij zijn namelijk ook allergisch voor voorstelrondjes en willen ook dat jij je goed neerzet.

Ik geniet tegenwoordig van een voorstelrondje. Nieuwe mensen ontmoeten en mezelf rustig presenteren. Iedereen kan het leren.

Succes gewenst met jouw groeistappen in presenteren.

Reacties op dit artikel zijn welkom.

Overlevingsstrategieën bij spreekangst

Gepubliceerd 04 maart 2009 door Lianne Ebbinkhuijsen

Mijn artikel van november 2008 ging over spreekangst en spreekspanning. Eén van de meest voorkomende angstgevoelens. Bijna in koor kreeg ik reacties als ‘zodra ik iemand tegenkom die dat heeft, dan stuur ik je artikel door’ of ‘een vriend van mij kan daar wel wat aan hebben’.

Ik weet dat deze ‘vriend’ voor een stukje in ieder van ons woont… Mensen zijn van nature kuddedieren en de angst om uit (laat staan vóór) de kudde of groep te moeten zit diepgeworteld. Behalve direct fysieke kenmerken zoals zweten, blozen, hartkloppingen, dichtgeknepen keel, overmatig toiletgebruik, trillen etc., zijn er ook verkapte verschijningsvormen. Daarom geef ik je hieronder vier ‘hoedjes’ die onze ‘vriend’ ook wel eens draagt.

Let op; het mogelijk herkennen van onderstaande punten is al een eerste stap om ze bij jezelf aan te passen. Voor elk ‘hoedje’ bestaat een tegenbeweging en ik kan je daarbij helpen. Ze zijn niet bedoeld om je een probleem aan te praten, maar om je op weg te helpen naar vrij spreken in het openbaar. Meer een oproep om je niet langer te verstoppen. Onderstaande voorbeelden helpen je om te herkennen hoe jij je ‘pijn’ uit de weg gaat.

1) Hoedje ‘valse hoop’; nog meer en beter je best doen.
We denken bijvoorbeeld: als ik mij tot het uiterste inspan, dan accepteert het publiek mij en mijn boodschap vanzelf. Ik moet alles vertellen en het moet perfect verlopen. Daar ben ik verantwoordelijk voor. Dat doen we dan bijvoorbeeld zo:

  • Uitgebreid en gedetailleerd voorbereiden
  • Veel tijd besteden aan ons uiterlijk
  • Veel tijd besteden aan fysieke omstandigheden van dezaal
  • Veel PowerPoint dia’s maken (dan vergeten we natuurlijk zelf ook niets te melden)
  • Tijdens depresentatie naar binnen keren (detached) om controle en regie bewust in handen te houden of juist in het publiek gaan hangen en onszelf verliezen (attached)
  • Spontaniteit buiten de deur houden en niet goed op storingen reageren
  • In een rol stappen (status) en die rol vasthouden

2) Hoedje ‘valse ontkenning’; je behoefte ontkennen
We vertellen onszelf dat het allemaal niet zo erg is dat we onszelf de gelegenheid ontnemen om onszelf en onze ideeën zichtbaar te maken aan anderen. Of we zeggen dat de angst zelf niet zo erg is. Bijvoorbeeld:

  • Ach, ik ga me niet uitsloven om me zo te laten zien hoor, daar krijg ik kapsones van
  • Ik ga gewoon voor de groep staan, daar moet ik maar tegen kunnen hoor
  • Ze hebben me niet gevraagd om mijn product te presenteren… Ik heb het ook veel te druk om die erbij te doen

3) Hoedje ‘valse macht’: boos worden op de ander en die de schuld geven. Bijvoorbeeld:

  • Dit is een onmogelijke publiek, daar kan niemand wat bijgedaan krijgen!
  • Waarom moet mijn collega uitgerekend nu ziek worden, nu moet ik haar praatje overnemen!
  • Hebben ze twee kapotte lampen laten zitten. Zo kan ik daar niet staan!
  • Ze moeten gewoon luisteren! Het is toch onfatsoenlijk om als publiek niet te luisteren!?

4) Hoedje ‘valse schuld’: jezelf onderuithalen en de schuld geven. Bijvoorbeeld:

  • Ik ben niet gevraagd om een toespraak te houden, want ik ben ook zo saai
  • Wie zit er nou op mij en mijn verhaal te wachten
  • Ik durf ook niks zeg! Tja zo’n bangerd zet niemand op het podium.

Ik durf gerust te stellen dat niemand vrij is van dergelijke overlevingsstrategieën. Ze hebben ons namelijk heel lang geholpen om bepaalde pijn buiten de deur te houden. Helaas kunnen ze belemmeren in je verdere leven en in dit geval om met gemak en plezier voor een groep te staan.

Zelf was ik ooit een ver doorgeslagen versie van ‘valse hoop’ en wist me staande te houden met PowerPoint en status. Dat straalde volgens sommigen wel kracht uit, maar plezier had ik er niet in en ik bereikte mijn publiek niet echt. In feite was ik machteloos. Totdat ik ‘Relational Presence’ ontdekte.
Dit is de basis van Speaking Circles® van grondlegger Lee Glickstein.

In essentie heeft iedereen die spreekt voor een groep de behoefte om geaccepteerd te worden en de behoefte om nuttig te zijn. Als daaraanvoldaan wordt, hoef je nergens bang voor te zijn. Hoe doe je dat dan, nuttig en gewenst zijn? Dat bereik je door met aandacht de relatie met je publiek voorrang te geven boven de inhoud.

De kernboodschap van Lee Glickstein was voor mij een enorme opluchting; je hoeft daar niet zo je best voor te doen, je hoeft helemaal niet zo hard te proberen. Het enige wat je doet is steeds één op één beschikbaar zijn met iemand uit het publiek via neutrale ontspannen ogen. Je hoeft niet eens contact te maken! Dat leek bijna te éénvoudig…

Ik ging op ontdekkingstocht om uit te vinden wat Relational Presence voor mij kon betekenen. Eerlijk is eerlijk; ik had er niet meteen lol in en voelde aanvankelijk behoorlijke weerstand. Maar al snel kwam het besef van het nut ervan en later…het gevoel van gemak en het plezier in voor een groep staan, met eigenheid, kracht en gemak.

Meer plezier door minder hard te werken en meer mezelf te zijn, dat gun ik iedereen!

Reacties op dit artikel zijn welkom.

Vijf manieren om spreekangst te verminderen

Gepubliceerd 24 november 2008 door Lianne Ebbinkhuijsen

Bijna iedereen vindt het spannend om in de schijnwerpers te staan. Spreekangst komt erg vaak voor. Veel mensen stoppen veel tijd en energie aan het onder controle krijgen van die spanning. Ik ken het uit eigen ervaring. Ik heb een lange weg afgelegd, maar inmiddels sta ik ontspannen voor een groep. Presenteren doe ik nu met veel plezier.

Ik heb ontdekt dat die ontspanning in een aantal principes schuilt
die iedereen kan toepassen. Daarom vertel ik je hier graag hoe je die
spreekspanning kunt verminderen.

1) De eerste belangrijke stap is het gevecht met de angst staken. Spreekangst is namelijk niet iets dat je onder controle kunt krijgen.
Focussen op je wens tot controle van de spreekangst geeft het tegenovergestelde. Je raakt verlamd! Accepteer de angst en spanning en laat dat zo zijn. Vecht niet tegen de angst. Pas dan kun je je focus verleggen.

Richt je aandacht vervolgens op de relatie met je toehoorders en blijf aanwezig met je aandacht in het ‘hier en nu’. De kunst is om welgemeend en met ontspannen, neutrale ogen beschikbaar te zijn voor telkens één iemand uit je publiek… zonder heel erg je best te doen. Zo verlies je namelijk ook niet jezelf in de ogen van een ander. Houd dit ’beschikbaar zijn’ per individu uit je publiek een paar seconden vast. Dit kun je ook al oefenen in een kleinere setting, bijvoorbeeld als je in een klein groepje met mensen staat te kletsen op een verjaardag. Als je dit doet, zul je merken dat er meteen meer rust en ontspanning over je heen komt en dat angstgevoelens verdwijnen.

2) Verder is het van belang te onderzoeken welke gedachten en beelden je hebt over presenteren. Iemand met spreekangst heeft vaak ideeën en beelden over presenteren en publiek die niet kloppen met de werkelijkheid. Het effect daarvan is dat je daarmee je eigen ervaringen koppelt aan angstige gevoelens. Deze beelden liggen vaak bewust of onbewust ergens op de lijn tussen de volgende 2 uiterste ‘nachtmerries’:
1) De complete black-out. Je bent verlamd en sprakeloos. Je weet niet wat te doen. Er valt
een oneindige stilte en uiteindelijk zie je het publiek vertrekken…
2) Je toehoorders zijn geen prettige, nieuwsgierige en goedwillende luisteraars, maar
afkeurende, vingerwijzende familieleden of oude bekenden die je uitlachen en belachelijk maken…
Herken je hier iets uit of heb je zelf andere angstige beelden?

Het goede nieuws is; ze hebben niets met de werkelijkheid te maken! Formuleer zo’n beeld maar eens voor jezelf hardop en zie het onder ogen. Vaak verdwijnt dan al een deel van het gevaar.
Je kunt ze verder ombuigen door ze te vervangen door ondersteunende en reële ideeën. Bespreek met iemand die je vertrouwt maar eens in detail welk mentaal plaatje jij hebt over presenteren. Beoordeel samen eens of er niet reëlere en meer ondersteunende ideeën zijn die je kunt gaan gebruiken.
Zo zie ik zelf het houden van een presentatie als een kansrijke nieuwe ontmoeting met mensen. Voel maar eens na wat zo’n gedachte brengt.

3) Er bestaat bij velen een verband tussen toenemende spreekervaring en afnemende spreekangst. Hoe vaker je het doet, des te minder de spanning en andersom. Het is dus zaak om in actie te komen als je aan het vermijden slaat. (“Ach, doe jij die presentatie maar, jij bent daar veel beter in dan ik”) Je kunt nu al beginnen met het afleren van je angstgedrag door het nemen van een klein stapje, bijvoorbeeld een keer een toast uitbrengen op een jubilaris of voor een gezelschap een praktische mededeling doen over een auto die fout geparkeerd staat. De angst kun je niet overwinnen, maar wel jezelf. Dat goede gevoel over die eerste stappen geeft moed voor verdere acties.

4) Als je in de situatie komt dat je gaat presenteren en je voelt je zenuwachtig; uit je gevoel met woorden. Zeg tegen iemand vooraf dat je zenuwachtig bent. Deel dit gevoel en je zult merken dat de spanning acuut afneemt. Erken ook gewoon aan jezelf dat je het spannend vindt ‘verdorie, ik vind dit dus spannend!’

5) Ook het leren van spreek- en presentatievaardigheden vermindert absoluut onzekerheid. Kennis nemen van hoe je de dingen kunt doen en wat effecten zijn op je toehoorders, geeft je de mogelijkheid om met meer zekerheid keuzes te maken. Het kost je minder tijd en moeite om voor te bereiden en je kunt je meer ontspannen richten tot je publiek.

En als je werkelijk beschikbaar bent voor je toehoorders, zul je kunnen waarnemen dat ze in feite maar één wens hebben. Ook zij willen voor jou dat jij een goede presentatie neerzet! Maak gebruik van die steun.

Succes gewenst met jouw stappen om spreekangst te doorbreken.

Reacties op dit artikel zijn welkom.

Wil jij leren hoe om te gaan met spanning en angst voor groepen?
Ga naar Vrij Spreken in 5 Stappen zodat jij leert hoe je met de kortste route voor publiek kunt staan.

Spreekangst komt veel voor. Ik heb veel over angsten geleerd van angstcoach Noël Maasdam van www.angstcoach.nl
Spreekangst is vaak een uiting van een groter angstpatroon dat mensen zichzelf hebben aangeleerd. Herken jij jezelf als iemand die op meerdere gebieden in werk en/of leven angst ervaart, een fobie heeft ontwikkeld of zelfs een complexe angststoornis heeft? Kijk dan voor een oplossing op www.angstcoach.nl
Noël staat bekend om zijn hoge succesgraad bij zijn klanten in relatief korte trajecten.